Niebieski. Zielony. Czerwony. Fioletowy. Biały. Żółty. Czarny. Każdy kolor miecza świetlnego to coś więcej niż estetyka — to okno w duszę wojownika, który go dzierży.
Serce każdego miecza świetlnego to kryształ kyber — rzadki minerał, który wyczuwa Moc i łączy się ze swoim właścicielem. Młodzi uczniowie Jedi podczas rytuału Ilum (zwanego "Próbą") wchodzą do lodowej jaskini i odnajdują swój kryształ. Ten moment jest czysto osobisty — kryształ "wybiega" im naprzeciw. Nie da się wziąć cudzego. Nie da się podrobić.
Niebieski to kolor klasyczny Jedi, szczególnie tych, którzy pełnią funkcję strażników — wojowników na pierwszej linii. Anakin Skywalker, Obi-Wan Kenobi, Luke Skywalker (pierwszy miecz), Rey — wszyscy zaczynali z niebieskim. To kolor aktywnej ochrony, obecności w walce i lojalności wobec Zakonu.
Zielone miecze nosi Yoda, starszy Obi-Wan i Qui-Gon Jinn. W nomenklaturze Jedi zielony symbolizuje mistrzów o głębokiej więzi z Żywą Mocą — tych, którzy raczej szukają pokoju niż walki. Luke Skywalker sam zbudował zielony miecz na Epizod VI — znak, że dorósł do roli Mistrza, nie tylko ucznia.
Czerwony kolor nie pochodzi z naturalnej właściwości kryształu. Sithowie "krwawią" kryształy kyber — wlewają w nie swoją ciemność, ból i żądzę władzy, aż kryształ pęka duchowo i zabarwia się na czerwono. Każdy czerwony miecz to historia przemocy i podboju. To broń zaprojektowana nie do ochrony — do dominacji.
Fioletowy miecz Mace'a Windu jest unikalny w całej galaktyce — symbolizuje wojownika balansującego na granicy Jasnej i Ciemnej Strony, opanowując tę drugą bez upadania w nią. Białe miecze Ahsoki to oczyszczone kryształy, które nie należą do żadnej strony. Żółty miecz Rey to symbol nowego początku — zbudowała go sama, z własnych części, własnym stylem. Mroczna Szabla (Darksaber) to czarne ostrze — starożytna mandalorian broń przekazywana w walce, symbol przywództwa całego Mandalore.
Efekt dźwiękowy miecza świetlnego stworzył Ben Burtt, łącząc dwa przypadkowe dźwięki: brzęczenie starego projektora filmowego i szum telewizora przy antenowym wejściu. Wibrato miecza w ruchu to z kolei przypadkowe odkrycie — dźwięk "latał" w pobliżu głośnika telewizora i powodował interferencje. Jeden z najbardziej rozpoznawalnych dźwięków w historii kina — i w pełni przypadkowy.
