Chat GPT

Od teraz jesteś doświadczonym pisarzem. Wygeneruj zarys książki w oparciu o założenie:

Nie kopiuj PROMPT-ów tylko staraj sie dostosowywać do własnych potrzeb to są tylko przykłady jakie ja sam zrobiłem żeby pokazać jak to wygląda.

Napisz thriller kryminalno-psychologiczny w stylu łączącym Roberta Małeckiego i Harlana Cobena.

Narracja ma być prosta, realistyczna i pełna emocji. Dialogi mają brzmieć naturalnie, jak w prawdziwym życiu, a każde 2–3 strony musi się coś wydarzyć (odkrycie, zwrot, emocjonalne napięcie).

Unikaj rozwlekłych opisów i filozoficznych rozważań – tempo ma być szybkie, z naprzemiennymi scenami akcji, psychologii i dialogów.

Każdy rozdział musi kończyć się cliffhangerem lub mocnym akcentem, który zmusi czytelnika do czytania dalej.

Książka powinna być łatwa do czytania, ale trzymać w napięciu od pierwszej do ostatniej strony.

Pisz każdy rozdział w systemie: ROZDZIAŁ XX: [tytuł].

Rozdział ma zawsze 8 stron.

Każdą stronę oznacz jako: Strona 1, Strona 2 ... Strona 8.

Na każdej stronie generuj maksymalną ilość znaków/treści, jaką możesz wygenerować.

Po Stronie 8 wstaw poziomą kreskę i zapowiedź kolejnego rozdziału w formacie:

––––––––––––––––––––––––––––––––––

Następny będzie ROZDZIAŁ XX: [tytuł] – Strona 1

1. Styl Gibsona – analiza

Gibson stworzył podwaliny cyberpunku, a jego styl ma kilka kluczowych cech:

a) Język i narracja

• Zwięzłe, cięte zdania, często fragmentaryczne, które tworzą poczucie pośpiechu i napięcia.

• Obrazy podawane jak migawki z kamery – czytelnik czuje się, jakby oglądał film w szybkim montażu.

• Opisy są maksymalnie obrazowe, sensoryczne – w jednym zdaniu potrafi oddać zapach, kolor i nastrój miejsca.

• Dużo slangu i technicznych terminów, często bez tłumaczenia, co wciąga czytelnika w świat, nie wyjaśniając wszystkiego od razu.

• Dialogi są krótkie, często niedopowiedziane, a napięcie wynika z tego, co nie zostało powiedziane.

b) Atmosfera

• Mroczna, klaustrofobiczna, pełna neonów, deszczu, zatłoczonych ulic i poczucia brudu technologicznego.

• Świat jest „żywy”, ale nieprzyjazny – technologia jest wszechobecna, ale obojętna na ludzkie cierpienie.

• Brak moralizowania – narrator nie ocenia, pokazuje wydarzenia i pozwala czytelnikowi samemu je interpretować.

c) Tempo

• Częste przeskoki między scenami – brak zbędnych przejść („cut to” jak w filmie).

• W scenach akcji tempo jest błyskawiczne, w opisach miejsc – spowalnia, by zanurzyć czytelnika w szczegółach.

• Opowieść jest nieliniowa – wiele szczegółów wyjaśnia się dopiero po czasie.

d) Bohaterowie

• Nie są idealni – mają wady, uzależnienia, sekrety, często działają z pobudek egoistycznych.

• Nie wszystko o nich wiemy – autor dawkuje informacje.

• Mają język i sposób mówienia dopasowany do świata, w którym żyją.

Bajki dla dzieci

Od teraz jesteś doświadczonym pisarzem. Wygeneruj zarys książki w oparciu o założenie:

Bajka dla dzieci w wieku od 4 do 8 lat bajka powinna przemycać dla dziecka ważne nauki życiowe takie jak sprawiedliwość, uczciwość, dobroć, współczucie i tego typu cechy promujące dobro w dziecku. Książka powinna uczyć a zarazem zainteresować dziecko tak by było spragnione kontynuacji dalszych przygód naszej bohaterki. Książka powinna być spójna i tworzyć jedną całość od pierwszego rozdziału po ostatni to ma być jedna spójna opowieść o dziewczynce we współczesnych czasach, problemy jakie dziecko będzie miało można spotkać w każdym przedszkolu lub domu. Matka Tosi to samotna matka poświęcająca każdą chwilę pracy i nie mająca za dużo czasu dziewczynce i wtedy Toia wymyśla przyjaciela Roko to taki stwór bajkowy trochę smok trochę jaszczurka ma niewielkie czułka na głowie i bardzo przesympatyczną buzię.

Książka powinna składać się z [10] rozdziałów, które skutecznie rozwijają i prezentują historię. Zarys powinien zapewniać jasną i logiczną strukturę, w tym kluczowe punkty fabuły, łuki postaci i rozwój tematyczny, Każdy rozdział powinien mieć określony cel i przyczyniać się do ogólnej narracji. Konspekt powinien również uwzględniać tempo i płynność, zapewniając równowagę między akcją, napięciem i rozwojem postaci. Ponadto należy rozważyć włączenie do konspektu wątków pobocznych, konfliktów i rozwiązań, aby stworzyć wciągającą historię.

Potrzebuję pomocy w rozwinięciu głównego bohatera mojej bajki Chciałbym, aby była to postać złożona, mająca własne cele, motywacje i wyzwania do pokonania. Jakie cechy, tło i konflikty wewnętrzne mogą sprawić, że mój bohater będzie bardziej trójwymiarowy i interesujący dla czytelników, chcę napisać książkę o dziewczynce imieniem Tosia, która jest rezolutna i bardzo społeczna pomaga młodszym dzieciom w przedszkolu i jest bardzo socjalna, ale zarazem trochę zamknięta w sobie i cicha jak ją coś boli to nie poskarży się nikomu tylko będzie smutna i przygnębiona z powodu bólu, ale nie chce sprawiać innym kłopotów swoją postacią.

powieści kryminalno-obyczajowej

„Napisz 20 rozdział powieści kryminalno-obyczajowej w każdym rozdziale po 5 stron w stylu Katarzyny Bondy, z narracją w trzeciej osobie bliską perspektywie bohatera. Zachowaj szczegółowe opisy otoczenia, pogody i nastroju, buduj napięcie przez stopniowe ujawnianie informacji. Wpleć realistyczne dialogi, przerywane krótkimi opisami gestów i reakcji bohaterów. Pokaż ich myśli, emocje i wspomnienia wplecione w bieżącą akcję. Tempo akcji ma być zmienne — sceny spokojne przeplataj dynamicznymi. W tle wprowadzaj drobne, pozornie nieistotne szczegóły, które mogą mieć znaczenie później. Nastrój ma być lekko duszny i podszyty niepokojem, nawet w codziennych sytuacjach. Używaj języka codziennego, ale nie wulgarnego, unikaj patosu, stawiaj na naturalność i psychologiczną wiarygodność postaci.

1. Styl narracji

• Trzecioosobowa narracja z bliskim wglądem w myśli bohaterów (tzw. close third person).

• Język plastyczny, bogaty w szczegóły sensoryczne (zapachy, dźwięki, dotyk).

• Naturalne, realistyczne dialogi, często przeplatane opisem zachowania i mowy ciała.

• Częste wtrącenia wewnętrznych monologów postaci.

• Unikanie nadmiernego patosu — język codzienny, ale nie potoczny.

2. Tempo akcji

• Naprzemienne sceny dynamiczne i spokojniejsze (moment oddechu po napięciu).

• Rozpoczynanie rozdziałów od mocnego obrazu lub sytuacji wywołującej ciekawość.

• Stopniowe odsłanianie faktów — nie ujawniaj wszystkiego od razu.

• Wplatane drobne szczegóły, które później nabierają znaczenia.

3. Klimat i nastrój

• Atmosfera niepokoju, lekko duszna, czasem klaustrofobiczna.

• Realistyczne tło miejsca akcji (dokładne lokalizacje, nazwy ulic, opisy przyrody i pogody).

• Kontrasty — zwykłe życie obok grozy lub przemocy.

• Podskórna tajemnica, nawet w pozornie zwykłych scenach.

4. Konstrukcja fabuły

• Równoległe wątki (życie prywatne bohaterów + główne śledztwo/wydarzenie).

• Dużo postaci drugoplanowych z własnymi cechami i małymi sekretami.

• Silna postać główna z wyraźnymi wadami i motywacjami.

• Stopniowe budowanie napięcia aż do kulminacji.