TIE Fighter (Twin Ion Engine Fighter) to podstawowy myśliwiec Imperialnej Marynarki Wojennej — masowo produkowany, tani w eksploatacji i zaprojektowany z myślą o liczbie, nie o indywidualnej wartości pilota. Charakterystyczny kształt: sferyczna kabina pilota ze słabą widocznością i dwa sześcioboczne skrzydła-panele słoneczne zasilające silniki jonowe. TIE Fighter nie posiada tarcz energetycznych ani hipernapędu — to celowe decyzje projektowe Imperium, które stawiało na szybkość i niski koszt produkcji zamiast na ochronę pilota. Filozofia Imperium była jasna: piloci są wymienialni, myśliwce produkujemy tysiącami. Dwa działka laserowe stanowią uzbrojenie standardowe, co czyni TIE Fightera słabiej uzbrojonego od X-Winga. Jego przewagą jest prędkość i zwrotność w walce kręconej — w odpowiednich rękach (jak pilot Vader w Epizodzie IV) TIE Fighter był śmiertelnie niebezpieczny. Bez hipernapędu TIE Fightery muszą operować z nośników — Imperialnych Star Destroyerów lub stacji naziemnych — co mocno ogranicza ich zasięg operacyjny. Charakterystyczny, przeszywający dźwięk silników TIE Fightera stworzył Ben Burtt z połączenia krzyku słonia i samochodu jadącego po mokrej drodze.